Ik voelde me in het begin van deze week (maandag, dinsdag en woensdag) niet zo erg goed. Hoofpijn, buikpijn en krampen hielden me binnen. En daardoor dus ook niet heel erg veel boeiends gedaan.
Woensdagavond ging Thomas gaan pokeren samen met Stijn. Ik ging eerst niet meegaan, doordat ik me al de hele dag zo mottig voelde... maar 's avonds besliste ik toch anders. Ik moest namelijk toch eten en had niet veel zin om iets klaar te maken. Dus ben ik meegeweest. Ik heb niet gepokerd, maar gewoon mentale steun gegeven aan Thomas ;-). Uiteindelijk is Thomas vierde geworden, wat beetje jammer is, want de eerste 3 krijgen een bon om daar te besteden. En dat komt altijd goed van pas. Pokeren is in dat cafeetje gratis. Er is dus geen buy-in en je hebt dus eigenlijk niets te verliezen. Plezier heb je altijd en met een beetje geluk heb je dus ook een bon.
Daardoor toch weer laat thuis, wat eigenlijk niet zo bevorderlijk is voor een goeie nachtrust en helemaal niet om echt uitgeslapen te geraken.
Donderdagavond gaan we samen met Eric en Jennifer (mensen die Thomas leerde kennen op het werk en waarmee hij gaan wandelen is - zie eerder bericht) iets gaan eten in Goosetown. Was echt supergezellig en het zijn echt hele toffe mensen! We kregen meteen ook een uitnodiging om kerstdag samen met hen in de bergen door te brengen. We houden het nog even in ons achterhoofd voor we een beslissing maken.
Vandaag (vrijdag dus) besloot ik om toch nog eens naar de winkel te gaan. We hadden toch een beetje voorraad nodig en nog enkele kleine spulletjes. 't was echt superlastig in dit weer naar de winkel! 't was verdorie 20°! ;-) ja, écht waar, dus ben ik op sandalen en in een t-shirt naar de winkel geweest. Fantastisch toch?! :-) hoe dan ook, 't was eigenlijk écht wel lastig, zeker in het terugkeren. Ons winkelkarretje was echt méér dan volgeladen en met die voetpaden hier... we hadden beter een 4x4winkelkarretje gekocht.
Ik blijf me toch ook verbazen over die amerikanen.... logica is soms ver te zoeken. Ik zeg al de hele tijd tegen Thomas (en doe het uiteraard ook zelf) dat we de plastiekflessen moeten sparen, want dat we daar $0,05 statiegeld van terug krijgen. Dus de flessen stapelen zich hier op in de keuken. Ik supercontent hé, want ja, ik probeer toch wel wat milieubewust te zijn. Nu, ik besluit er dus een aantal mee te nemen naar de winkel om te recycleren. Ik veronderstel dat dat hetzelfde gaat als in België, waar je namelijk (meestal) naar de winkel gaat waar je ze gekocht hebt en daar gewoon kan in zo'n machine steken (toch zeker in de grotere warenhuizen). Nu, ik had dat hier nog niet gezien, dus besluit ik het gewoon te vragen. En blijkbaar moet ik écht chinees praten, want ze verstonden totaal niet wat ik nu wou met die lege flessen... het enigste wat ze me uiteindelijk kunnen zeggen is dat zij (de winkel dan) het niet doen. Waar ik ze wel kan terugbrengen kunnen ze me niet zeggen. Vreemd!
Ik neem ze dan maar terug mee naar huis en besluit eens op internet te kijken hoe het precies in elkaar zit. En daar kom ik tot deze stomme conclusie die echt nergens op slaat: je krijgt enkel $0,05 terug als je de flessen inruilt in de staten Californië, Maine of Hawaii (het dichtste punt zou zich op iets van 740 mijl van ons bevinden). Soit, sta ik hier mooi met die flessen. En ik maar zeggen aan Thomas dat hij die niet mag wegdoen...
Dit weekend proberen we het toch een beetje rustig te houden en wat slaap in te halen. Zaterdag gaan we naar het verjaardagsfeestje van Siebe (via skype) en daar kijken we héél erg naar uit! Misschien kunnen ook wij een taartje mee eten?
Nog een probeersel in de keuken, dat supergeslaagd was! Heel gemakkelijk om te maken!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten