Zoals jullie weten zijn wij op dinsdag terug vertrokken naar the states. Niet naar Denver deze keer, maar rechtstreeks naar Seattle. Na een lange vlucht en wachturen, waren we uiteindelijk na bijna 24u in Seattle! Gelukkig hadden we een hotel dicht bij de luchthaven geboekt, zodat we niet te veel tijd verloren. Aangekomen op het hotel, vlug een hapje eten en dan ons bed in, want drukke dagen voor de boeg!
De volgende ochtend hadden wij om 10u onze auto gereserveerd. Maar gezien we vroeger wakker waren dan voorzien en de verhuurmaatschappij ene stuk dichter bij het hotel lag dan verwacht, konden wij om 9u30 al vertrekken met onze auto!!
We vertrekken meteen naar Olympic NP, de hoofdreden waarom we naar Seattle komen! We zien de bergen al in de verte op onze route er naar toe, maar jammergenoeg zien we ook de bewolking opkomen en de bergen verdwijnen al snel in de regenwolken. We krijgen dan ook zelf nog enkele vlagen op ons dak...
 |
| Ferry |
 |
| Seattle |
 |
| Seattle skyline met spaceneedle |
 |
| Seattle skyline |
Eenmaal aangekomen in Olympic NP gaan we eerst eventjes langs het visitor centre. We willen graag vandaag nog naar Hurricane Ridge, maar zijn niet zeker dat het de moeite is met de bewolking. De ranger raad ons echter aan om toch te gaan, hij vindt namelijk niets leuker dan helemaal alleen op Hurricane Ridge te zijn. Zogezegd, zogedaan... op onze weg naar boven lijkt het al duidelijk dat we niet veel uitzicht zullen hebben eenmaal boven. Er hangt mist en lage bewolking, dus de kans is klein... Maar we rijden door in de hoop toch wat te zien.
Eenmaal bovengekomen moeten we echter tot de vaststelling komen dat onze vermoedens terecht waren. Eén pak dikke mist maakt het onmogelijk iets te zien. Geen enkele berg te zien (tenzij eentje die tussen de bewolking probeert door te piepen) en geen mens te bekennen.
We zetten dan maar de terugtocht in en hopen later op onze reis hier nog eventjes terug te komen, met hopelijk een mooier zicht!
We rijden die avond direct door naar een camping. We nemen onderweg een kleine kiezelweg om nog wat extra van het park te genieten. Eenmaal aangekomen op onze camping (al donker!!) blijken wij de enige te zijn die er voor kiezen te camperen. Op zoek dus maar naar het beste plekje... best wel akelig in een regenwoud, in de donkerte een tentje op te zetten. We kruipen dan ook snel in ons bed (rond iets van 8u 's avonds), want veel valt er nu niet meer te beleven.
Plan voor vandaag is een stuk van het regenwoud te doen, een wandeling te maken en daarna door te rijden naar de kust. Het lijkt een hele boterham en we zijn dus absoluut niet zeker of dat ons ook zal lukken.
Maar we zijn vroeg en geraken dan ook vrij vroeg (rond 9u) aan het vertrekpunt van een eerste korte wandeling. Deze wandeling brengt ons door het regenwoud naar een rivier en maakt zo een cirkeltje terug naar de auto. We rijden daarna dieper het regenwoud in, om nog verder te genieten van dit prachtige fenomeen! Een nieuwe wandeling brengt ons naar een waterval, waar Ilse bijna het kapje van haar fototoestel laat invallen...
Na deze toch wel goeie wandeling besluiten we eerst een hapje te eten. Daarvoor stoppen we in het Sol-Duc-Hot-Spring-Resort. Hoewel de verleiding groot is een beetje te relaxen in de hotsprings weerstaan we er aan eenmaal we de prijs weten... Een stevige hap en daarna op weg naar de kust!!
We moeten eerst nog langs Forks (voor de mensen die de Twilight boeken lezen: ja, dit is het stadje die in de boeken voorkomt! De omgeving in de boeken is gebasseerd op de omgeving van Forks!) voor wat extra voorraad (wat eten, wat campeeruitrustig, hout voor het kampvuur etc.). Daarna zetten we koers naar de kust. Het blijkt een lange weg te zijn en dus schieten we niet bepaald op... Tegen de tijd dat we op onze camping (in Ozette) zijn is het al een stuk in de namiddag en te laat om nog iets te doen. We beginnen dan maar aan het avondeten en proberen (zonder succes) ons kampvuur aan te maken... We krijgen ook nog bezoek van enkele nieuwsgierige herten.
De volgende dag vertrekken we opnieuw vrij vroeg op wandeling. We moeten nog een heel stuk door een bos voor we de kust bereiken... een goeie 3mijl naar de kust. Bedoeling is om dan langs dezelfde weg terug te keren. Eventjes zoeken waar precies de toegang tot de kust is... maar eenmaal gevonden worden we beloond met een prachtig uitzicht! Bovendien zijn we helemaal alleen op het strand, wat een zalig gevoel geeft! We verkennen de omgeving wat en proberen de overgeefdrang te onderdrukken (vooral Ilse). Het strand ligt volgepakt met zeewier en andere rottende, naar vis stinkende dingen en dus is het voor Ilse moeilijk om niet te koklhalzen...
 |
| Een voorsmaakje van het zeewier... |
 |
| Hét zeewier (niet kokhalzen!) |
We belsuiten na kort overleg toch onze wandeling verder te zetten langs het strand (zo'n 3mijl) om daarna terug door het bos naar de camping terug te keren. Over/onder/tussen bomen en rosten klauterend banen wij ons een weg langs de prachtige kustlijn. We krijgen een mooi zicht op de rosten met de opkomende zon achter ons.
Na zo'n goed anderhalf uur te wandelen denken we ons aanknooppunt voor de wandeling door het bos gevonden te hebben... Niets lijkt echter minder waar, want eenmaal in het bos is er geen weg te bekennen. Zonder kaart is het ook moeilijk ons te oriënteren en dus weten we niet goed wat te doen. We hebben geen idee hoe ver het nog is, plus, we moeten rekening houden met het snel opkomende water (dat helemaal tot de bosrand rijkt bij vloed).
Gelukkig zien we al snel een groep bagpackers onze richting uitkomen. Ze zien er goed geequipeerd uit en we veronderstellen dus ook dat zij een kaart hebben. :-) ! Zijn kunnen ons vertellen dat we nog een eind te gaan hebben, dus nu weten we in ieder geval wat er ons te wachten staat. Onze weg langs de kust wordt moeilijker en moeilijker. Ook hier blijft het strand bedekt met rosten, bomen en zeewier. Maar met het opkomende water hebben we ook een veel minder breed stuk om ons een weg te banen. Het verloopt dus ook nu weer erg traag... We komen onderweg nog enkele rotstekeningen van de native americans (die nog altijd in dit gebied wonen!) tegen. Maar veel tijd om stil te staan is er niet, want het water komt nu wel heel dicht bij.
 |
| Een dode zeehond :( die Thomas aanzag als een rots |
 |
| Een levend zeehondje!! |
 |
| Ons perfect opgezette tentje! :-D |
 |
| Ons perfect opgezetten tentje! :-D |
Ondanks dat we vrij moe zijn zetten we koers naar onze volgende bestemming. Terug de lange weg naar Forks om daarna nog een stukje door te rijden naar het regenwoud.
Die avond gaan we eerst nog langs Ruby Beach, waar wij kunnen genieten van een prachtige zonsondergang!!!
Eventjes wat verder rijden nog naar de camping waar we in de donkerte ons tentje opzetten. Opnieuw proberen we een kampvuur te maken, maar ook nu weer geen succes met ons iets te vochtig hout. Gelukkig zijn er altijd veel Amerikanen met olie e.d. om vuur te maken... dus ga ik maar eventjes langs bij iemand. Blijkt een alleenstaande vrouw te zijn, die toevallig nog wel 'enkele' stukjes aanmaakhout heeft. Daar bovenop geeft ze ons ook nog enkele goed gedroogde stukken hout, koffie en een fles heerlijke witte wijn! Zo kunnen wij toch nog een gezellige avond bij het kampvuur hebben!
De dag nadien gaan we opnieuw het regenwoud in, deze keer iets meer naar het zuiden. Uiteindelijk overal een beetje hetzelfde fenomeen.
Maar we moeten vandaag ook nog helemaal terug naar Seattle! We stoppen nog eventjes op Ruby Beach voor de lunch.
We stoppen nog eventjes aan de haven van Seattle vooraleer we naar Hurricane Ridge gaan.
Op Hurricane Ridge worden we deze keer wél beloond!
Nog een avond en een half dagje in Seattle en daarna al terug tijd om naar huis te vliegen.
Tot zover ons relaas van Seattle en Olympic National Parc. Ondertussen al veel gebeurd er na, maar dat is voor een volgend bericht!!
ps: laten jullie eventjes een berichtje na als je dit gelezen hebt? Zo weten wij wie er mee volgt! Dank je wel :-)
