visumaanvraag

Gisteren (vrijdag) dus naar Brussel geweest voor de aanvraag van mijn visum. Ik moest daar al om 8u30 zijn, wat betekent dat ik om 7u de trein heb moeten nemen. Na een lange rit en een poging tot het open houden van mijn ogen, ben ik er dan toch geraakt.
Eenmaal aan de ambassade ging ik er van uit dat het snel vooruit ging gaan. Er waren slechts 3 mensen voor mij, dus ik ging wel rap buiten zijn. Ik heb in ieder geval niet met een papiertje tussen mijn vingers moeten wrijven (ja Thomas, 't moet zijn dat jij er verdachter uit ziet voor drugs... of ze hebben dat afgeschaft). Toen ik binnen was, door de metaaldedector en rugzak afgeven ter controle. Natuurlijk ging dat alarm af :p de sluitingen van mijn botjes gaven het probleem. Rugzak eerst door de scan en dan nog eens een handmatige controle. 't was een vent die 33 jaar in Brugge heeft gewoond, dus nog even een klaptje gedaan. Daarna moest ik aanschuiven in de rij... bleken er daar 15 of zo voor mij te staan en nog eens zoveel die reeds op de stoeltjes zaten te wachten (voor interview).
Bij het afgeven van alle papieren, bleek er een fout te staan op het visum van Thomas (dat geldig is tot 2013) en was er dus eventjes een probleem omdat mijn aanvraag ging tot 2014. Nu ja, na kort overleg hebben ze het dan van mij ook aangepast naar 2013 (logisch en echt niet zo moeilijk te bedenken...). Dan kort wachten voor het interview. De vragen zoals ik had verwacht. Wanneer vertrek je? Waarom ga je naar daar? Wat ga je daar doen? Waar ga je wonen? Ben je getrouwd voor een visum te kunnen krijgen? (natuurlijk antwoord je daar JA op :s). Hoe lang zijn jullie al samen? (7,5 jaar antwoord: ja, dan mag je al eens trouwen). En dat was het zo ongeveer. Dus nu wachten (5 werkdagen normaalgezien) en dan zou m'n visum in de bus moeten liggen.

In de namiddag dan nog eventjes gaan winkelen met Katrijn. Ik was eigenlijk niet van plan iets te kopen, maar ja... 't lag daar zo schoon naar mij te lachen :-) dus ben ik dan uiteindelijk toch met 3 stuks en 17 euro korting de deur uit gegaan. Maar dat waren écht de allerlaatste kleren die ik koop hier in België, tenzij...


grts,

Ilse

De laatste weken...

De laatste weken zijn ingezet... en zitten al behoorlijk vol. Ook deze week heb ik al veel drukke, maar mooie momenten achter de rug.

Zo ging ik vorige zondag eten en bowlen met vriendin-podologen :-) ja, we zijn een echt gevaar op de 'baan'. Zeker voor herhaling vatbaar de volgende keer ik in België ben! (tenzij ze natuurlijk eventjes op bezoek komen met z'n allen!).
Maandag was vooral een regeldag (zie eerder bericht). Dinsdag ben ik nog eens gaan werken in de bakkerij (wat ik ongelofelijk ga missen!!!).
Woensdag ben ik met Christel naar sluis geweest, lekker gaan eten en een wandeling gaan maken, die jammergenoeg niet zo lang duurde door de regen :-).
Vandaag was ik veel van plan, maar is uiteindelijk toch beperkt gebleven. Vanmorgen nog meer papierwerk in orde gebracht. Vanmiddag naar Kortrijk geweest, even op bezoek bij mijn favoriete dokters :-) heel gezellig en leuk. Jammer dat het etentje 's avonds niet doorging, maar gelukkig hebben we een nieuwe datum kunnen vastleggen. :-) :-) Ik kijk er al naar uit!!

En ook de komende dagen/weken zitten al behoorlijk vol... zo ga ik nog naar de ambassade (morgenochtend), ga ik winkelen met zus, gaan werken in de bakkerij (vrijdag en zaterdag), naar 'de radiateurs', gaan zeilen met papa (hopelijk valt het weer zondag mee!), nog eens gaan werken, naar Ladies at the movies (pantoffels!!), naar plopsaland, uit eten met Charlotte en etentje in Kortrijk. Daarbij moeten we ook nog een gaatje vinden voor Joke en Nelson (al enig idee wanneer jullie zouden kunnen komen?), verrassing van collegatjes, weggaan met een paar vriendinnen, veel tijd doorbrengen met zusjes en ouders, op bezoek bij de grootouders... en daartussen moet ik natuurlijk ook mijn koffers pakken.

Druk? wie, ik? héhé. Nu ja, ik weet dus wel wat te doen. Maar als jullie nog iets samen willen doen, dan maak ik er wel tijd voor! Laat me wel zo snel mogelijk iets weten, want voor ik het goed en wel besef zeg ik België vaarwel voor een tijdje... natuurlijk kunnen we die tijd inhalen en leuke dingen doen wanneer jullie op bezoek komen in Denver. Ook Thomas is altijd te vinden voor een avondje/weekendje uit m'n z'n vrienden (hinthint).


Soit,
'k ga eens alles gaan klaarleggen voor morgen. :-)

Ilse

vliegtuigticket!

Vliegtuigticket geboekt!

Ik vertrek dus de 14de november (zondag)... niet lang meer. Ik heb er heel erg gemengde gevoelens bij. Natuurlijk kijk ik er superhard naar uit om bij Thomas te zijn en aan ons leven samen te beginnen. Aan de andere kant zie ik er tegenop afscheid te moeten nemen van alles en iedereen hier. Er zijn al veel traantjes gevloeid en er zullen er nog veel volgen.

Wij (Thomas en ik) hopen dat we toch via deze weg, via skype, via facebook, via e-mail, via gsm etc. toch regelmatig contact kunnen houden met jullie! We zouden het uiteraard ook heel fijn vinden moesten jullie ons een bezoekje brengen in Denver!

Ilse

Ilse's avontuur in Brussel

Zo, alweer eventjes geleden, dus tijd voor een update :-)

Na een druk weekend (werken, weg met Julie, werken, weg met vriendinnen) en weinig uurtjes slaap, ben ik de maandagochtend toch tegen 8u mijn bed uitgestrompeld. Dit was echt het allerlaatste moment dat ik op moest, want moest eigenlijk mijn trein halen om 9u. Is uiteindelijk toch 9u30 geworden :p Ik moest naar Brussel voor de rest van de papieren in orde te brengen... Dus heb ik er een dagje Brussel opzitten, helemaal alleen. Allereerst naar Justitie geweest voor het legaliseren van de handtekening van de rechtbank van eerste aanleg op vertalingen. Daarna de metro genomen. Juist afgestapt, verkeerde richting uitgewandeld... dus moeten bellen naar mama of ze even wou opzoeken op mappy waar ik naar toe moest. Uiteindelijk dan toch gevonden... Daar 1,5u moeten wachten op het ministerie van onderwijs en vorming, want ze nemen daar 2u middagpauze. Dan uiteindelijk toch bij iemand geraakt, voor een handtekening om te  bewijzen dat mijn diploma is uitgereikt door een officiële school in België. Dan terug op de metro, bijna terug van waar ik kwam, naar het ministerie van Buitenlandse zaken. Daar had ik een apostille van den Haag nodig op mijn documenten, wat me 10 euro per stickertje en stempels kost, wat me uiteindelijk dus 30 euro heeft gekost. Nu ja, 't is in orde, mijn diplome is gelegaliseerd en ik heb een wettige verklaring van ons trouwboekje. oef :-)

Deze ochtend naar de Amerikaanse ambassade gebeld voor een afspraak... tot mijn verbazing kan ik nu vrijdag al gaan! Dus vlug vlug nog geld overgeschreven (115 euro voor visa-aanvraag en nog eens 15 euro voor telefoonkosten). Nu moet ik nog mijn DS 160 formulier invullen en dan ben ik er klaar voor :-) dus, vrijdag naar ambassade, en dan normaalgezien 5 werkdagen vooraleer ik mijn visum in de bus heb.
Ondertussen lig ik al aan een totaalbedrag van 290 euro enkel en alleen voor papieren en om een aanvraag te kunnen doen. Ik reken er mijn verplaatsingskosten dan nog niet bij. Dus komt wel duur uit voor enkel een paar blaadjes in je handen te hebben.

Als dat allemaal achter de rug is, is het dus uitkijken naar mijn vertrekdatum en ondertussen nog 100 keer mijn koffers in- en uitpakken.


Groetjes!

Ilse

bijna reunited!

Uiteraard kijken we volop uit naar het moment dat we opnieuw bij elkaar zullen zijn. Het is zwaar om na 2 weken bij elkaar te zijn (en te trouwen!) om dan weer te vertrekken. Maar dankzij Ilse haar superorganisatorisch talent en drijfkracht komt het moment dat ze voet zet op Amerikaanse bodem dichter en dichter! Ik weet dat de familie en vrienden haar ongelooflijk veel zullen missen, maar ik kan hen verzekeren dat ze in goede handen terecht komt, en dat ik goed voor haar zal zorgen! Het is nu nog even wachten op de formaliteiten (visum en zo, zie onder) en dan zijn we eindelijk terug bij elkaar, reunited! Wij zullen iedereen in België natuurlijk evenzeer missen. Gelukkig is er nog Skype om het gemis enigszins wat te verzachten. En wie wil, mag altijd op bezoek komen natuurlijk (al is het natuurlijk niet echt bij de deur). Stay tuned... :)

Enkele ontspanningsmomenten... in de Rockies

Helaas heb ik tot op heden dage geen foto's van mezelf tijdens het tv kijken, of bier drinken. Maar van de ontspannende bergwandelingen heb ik wel enkele foto's :). De eerste foto's dateren van een tijdje terug in de zomer toen ik mijn eerste 14-er beklommen heb (de priesters in België doen dit maar al te graag, ik weet het^^). Het is wel moeilijker dan het klinkt, je hebt een serieuze conditie nodig om het te verwezelijken! Ik heb het dus over de bergen in Colorado die een hoogte hebben van 14000 voet(zo'n 4500 meter denk ik) of meer. Diegene die ik aan mijn bescheiden mountaineeringpalmares heb toegevoegd is Mnt Massive, 14421 voet (2de hoogste piek in Colorado, 3de hoogste piek in de aaneengesloten Staten van Amerika (Alaska dus niet meegerekend).

Ik ben samen met Eric en Jennifer (een koppel dat ik op mijn werk leren kennen heb, en die fervente klimmers en hikers zijn) de vrijdagavond vertrokken richting Mnt Massive. Daar ergens in de buurt hebben we ons tentje opgeslaan, heerlijk gegeten bij het kampvuur en goed (maar kort) geslapen in mijn spiksplinternieuwe Northface slaapzak. Het was een korte nacht omdat het plan was om rond 4u op te staan zodat we zeker rond 5u konden beginnen klimmen. Het doel is om ideaal voor 12:00 PM en zeker ten laatste om 2:00 PM terug onder de boomgrens te zitten vanwege het slechte weer (donder en bliksem), wat in de bergen heel snel kan omslaan. En het laatste wat je wil is in de bergen zitten als het dondert en bliksemt, dat is zeker (ervaring genoeg in de Pyreneeën en in Yosemite NP, California).

Jennifer (links), kampvuur (rechts)

Burritos... Deeeeeliciousssss


Early in the morning... Eric kon al nie meer :p of hij moest iets uit zijn rugzak halen, voor interpretatie vatbaar.

The Massive Mountain gatekeeper

Er zijn niet veel foto's van de periode tussen vertrek en aankomst op de top, eigenlijk gewoon omdat ik zodanig goed afgezien heb, dat ik de fut niet had om veel foto's te trekken. Of misschien beter gezegd: omdat ik de conditie niet had om veel foto's te trekken.

Summiiiiiiiiit!

Eric letterlijk op de top

Superpanoramisch uitzicht daarboven!

De volgende foto's zijn wat recenter (zo'n 2 weken terug). Toen ben ik met Jason (ook iemand van mijn werk waar ik goed mee overeen kom) een wandeling gaan maken ergens aan de voet van de bergen. Geen 14-er material, maar toch een leuke en ontspannende wandeling! Jason zijn vrouw heeft onlangs een hersenbloeding gekregen op de jonge leeftijd van 27 :s. Ze was er heel slecht aan toe, en voor een lange tijd vreesden ze zelfs voor haar leven. Maar ze heeft het gelukkig gehaald, en nu is ze bezig aan een lang revalidatieproces, vandaag had ze haar 2de operatie (wat trouwens een succes was!). Voorlopig is ze nog steeds verlamd langs één zijde, maar we hopen samen met Jason op beterschap! Op het moment van haar hersenbloeding was ze ook zwanger van hun 2de kindje. Alhoewel hij op het eerste zicht gezond en wel geboren werd, overleed het kindje na enkele weken... Jason en zijn vrouw hebben de laatste maanden dus heel erg veel moeten doorstaan. We voelen met hen mee...

Jason en Gordo


Mezelf en Gordo

Aspen trees

Peace out Jason!

De papierwinkel

Zoals jullie weten moeten er een heleboel papieren in orde worden gebracht… Ondertussen zijn er al een aantal in orde:

-         Diploma

-         Huwelijksboekje

-         Vertalingen (huwelijksboekje, huwelijksakte en diploma)

-         Rijbewijs

-         Pasfoto’s Amerikaans formaat (5cm op 5cm)

Maar er zijn dus nog wel een aantal dingen te doen. Vooral het grote aantal handtekeningen op mijn diploma (voor het legaliseren er van) vragen veel tijd en frustraties. Niet te geloven, maar er moeten 6 handtekeningen en een Apostille van Den Haag op komen (op de vertalingen). Ik heb nodig:

-         Handtekening vertaler (reeds in orde! Bedankt voor de snelle opvolging!)

-         Handtekening Voorzitter van de Rechtbank van eerste aanleg (reeds in orde!)

-         Handtekening burgemeester of schepen (voor een ‘eensluidend verklaard afschrift’ (een kopie dus) van mijn documenten)

-         Handtekening van de Voorzitter van de Rechtbank gelegaliseerd door de Federale overheidsdienst Justitie

-         Handtekening Vlaams ministerie van Onderwijs en Vorming

-         Apostille van Den Haag (Federale Overheidsdienst Buitenlandse zaken)

-         Handtekening Amerikaanse ambassade

Daarnaast moet ik dus een afspraak maken in de ambassade (wat overigens 15euro kost voor één telefoontje) voor de aanvraag van mijn J2-visum (Thomas heeft een J1-visum en ik kom daar zeg maar bij). Gelukkig is mijn ventje super en heb ik in ieder geval die papieren al 2 weken hier liggen. Kwestie van nu dus een planning op te maken wanneer ik de handtekeningen kan verzamelen (bijna alles is in Brussel te doen) en hopen dat ik alle documenten onmiddellijk terug meekrijg met de nodige stempels en krabbels.

Voor de rest is het vooral een full-time job om alles in mijn koffers te passen. Zo ongeveer elke dag vul ik mijn koffers om ze vervolgens terug uit te pakken, terug te vullen, te herschikken en uiteindelijk dicht te doen om morgen eens opnieuw te proberen. Een mens mag nu eenmaal eigenlijk niet veel mee doen, alles weegt eigenlijk te veel en als je moeilijk kan kiezen heb je een probleem… maar passen zal het! Hoe dan ook heb ik in ieder geval 2 prachtige koffers om me te vergezellen op mijn reis.

Maar uiteraard zijn er ook andere zaken waarmee ik mijn dagen vul!! Ik ben bezig met een online cursus (basic English for business), opruimen, af en toe gaan werken, babysitten, puzzelen, paardjes… En natuurlijk maak ik ook graag tijd vrij om met vrienden en vriendinnen af te spreken!

Thomas is (zoals altijd) enorm druk bezig in’t labo. Lange dagen en vele uurtjes worden geklopt. Gelukkig is ook hier tijd voor nu en dan ontspanning. Tijd voor wandelingen in de bergen en een klassiek concert, een glas bier of gewoon een avondje tv kijken. (Thomas plaats nog foto’s!)

Zo, ik hou jullie op de hoogte!

Ilse

De ballonnen

We hadden van Katrijn, Inne, Sam, Bram en Siebe 100 ballonnen cadeau gekregen om op te laten aan de kerk. Aan de ballonnen hing een kaartje met de vraag of de vinder ons hun gelukwensen wou sturen voor ons huwelijk. Vol spanning keken we uit naar reacties en vooral naar de afstand die ze zouden afleggen...

Heel blij waren we, toen we de dag nadien een reactie kregen. Onze eerste ballon was gevonden rond 18u op vrijdag 17/10/2010 in Wetteren! Wow, fantastische afstand en dat op zo'n korte tijd!
Maar als snel volgden andere reacties... Van België tot Duitsland en zelf totTsjechië!!!

Onze ballonnen werden gevonden in: Wetteren, Mainz (2), Tubize (Tubeke), Hostenice, Roding, ergens tussen Würzburg en Ochsenfurt, Braine le Chateau (Kasteelbrakel), Billigheim-Ingenheim en in Regensburg.

Het begin...

Onze toekomst samen begon op vrijdag 17/09/2010, ons huwelijk!! We hadden een prachtige dag en zijn blij dat we deze dag met jullie allen samen mochten delen.
De voorbereidingen waren niet gemakkelijk, want de dag volgend op de dag dat Thomas zijn aanzoek deed, vetrok Thomas naar Amerika. Daarop volgden voor Ilse hectische maanden om alles in orde te krijgen, te telefoneren, te mailen, bezoeken te brengen, te gaan eten en drinken, gaan passen, gaan overleggen, etc. om de huwelijksdag te maken tot wat hij is geworden. Tijdens deze periode zagen wij elkaar bijna niet. Thomas kwam een weekje naar België tijdens de kerstperiode, daarna gingen we elkaar niet meer zien tot in september, een weekje voor de trouw. Maar Ilse besloot er anders over en boekte een ticket voor een weekje Amerika tijdens de paasvakantie. Het weekje dat ons ongelofelijk veel deugd heeft gedaan! Daarnaast zagen we elkaar wel via skype tijdens het weekend (wat ieder van jullie uiteraard ook kan!) en heel uitzonderlijk ook tijdens de week als Ilse vroeg opstond en Thomas niet weg was.
Maar, op 11 september kwam Thomas eindelijk terug aan in België! Een hectische week was het gevolg, want ook nu moesten we nog veel regelen voor D-day... maar het was de moeite waard en we hopen dat ook jullie dat vonden!!
Als huwelijksreis zijn we een weekje weggeweest naar... BLANKENBERGE! en ja, het was fantastisch!! we hebben genoten van de zee, het zand, van het mooie weer, maar vooral van elkaar.

Daar hebben we ook een poging gedaan de cadeaus zorgvuldig uit te pakken en de envelopjes te openen, de drank te nuttigen en de hapjes naar binnen te smullen.

Champagne! In originele glazen :-)

mmmmm.... chocolat!

Roosjes! :-) :-) om ons leven en het appartement op te fleuren

De gevreesde vaas...

We won the battle!

We won the war!! But we lost the vase :'(

Bemoedigende woorden voor het pas getrouwde stel

Tellen maar...

We hebben de laatste dag bovendien kunnen genieten van een heerlijk ontbijt (cadeau)!






Op 24 september moest Thomas jammergenoeg al terug het vliegtuig nemen naar de States... dus onze witte broodsweken, die brengen we elk afzonderlijk door. Maar er zijn mooie vooruitzichten. Alle papieren in orde krijgen, telefoontjes plegen en afspraken maken... en hopelijk kan Ilse dan begin november Thomas vervolledigen in Denver. We kijken er al naar uit!

Thomas: back to the states

Groetjes,
Thomas en Ilse